Huize de Boer
Leuk dat je een kijkje neemt in mijn leven.

Ik ben Marixebtte, 37 jaar en getrouwd met Nico , 38 jaar.
In 2000 zijn we getrouwd en werd hij meteen 3 kinderen rijker. Eigenlijk 4 al, want ik was toen 6 maanden zwanger van onze eerste dochter samen.
Ik heb een turbulent verleden met onder andere een scheiding en een overleden partner, maar nu weer erg gelukkig met Nico de afgelopen 5 jaar.
Ik werd in 1989 voor de eerste keer moeder. Dominic is geboren op 20 januari en nu dus 17 jaar.
In 1991 volgde mijn dochter Samantha die niet bij mij woont maar bij haar vader. Heel verhaal voor een andere keer wellicht.
In 1994 is Andy geboren. Andy is momenteel uit huis geplaatst wegens grote gedragsproblemen, maar met de juiste hulp hopen we dat hij ver komt en later weer naar huis komt.
Dan werd op 2e kerstdag 2000 een dochter van Nico en mij geboren, Mellissa. Op 19 februari 2005 onze tweede dochter samen, Sharon. Inmiddels is ons derde kindje, onze zoon Yannick, geboren op 3 mei 2006.

We wonen in Hensbroek. Dat is een dorp in de polder Wogmeer tussen Alkmaar en Hoorn. We hebben een kassenbedrijf waar we lelies kweken. Prachtige bloemen….

In mijn weblog wil ik een beetje de dagelijkse dingen op een rijtje zetten want je komt zo hier en daar wel eens wat tegen zeg maar

Ik zou zeggen….veel plezier en laat eens een krabbeltje achter….

Op dit log respecteren we elkaar en dat betekent voor mij dat je in elk geval bij je reactie een geldig mailadres zet en op een respectvolle manier je reactie geeft.

Knuf,Jet

oh ja….wil je ook de poll even aanklikken?

Het is er dan toch van gekomen…..ik ga web-log land verlaten.

Na de verhuizing van de logs is het er voor mij niet makkelijker op geworden en dus heb ik een log gemaakt bij punt.nl

Vanaf nu zal ik daar ook de updates plaatsen. Ik heb er best een poosje over nagedacht, want ik ben hier toch 15 maanden geleden begonnen met het beschrijven van ons leven hier. Ik hoop dat jullie me volgen en daar verder meelezen.

Dit log zal blijven en dienen als archief tot ik de logs overgezet heb naar punt en dat kan wel even duren,want het zijn er nogal wat;-)

Tot logs, tot Punt!

http://huizedeboer.punt.nl

Sinds de geboorte van Yannick gaat het niet helemaal lekker met me. Eerst een incident op 21 mei waarbij de rechterkant van mijn lijf spontaan in slaap viel en waarvan ik nu nog een uitwerkende-tandartsverdoving-gevoel in de rechterkant van mijn gezicht heb en een rechterarm die niet helemaal is zoals ie zou moeten zijn. Dan kreeg ik op 16 juni de uitslag van de neurolloog dat er niks is gevonden in de vorm van beschadigingen in mijn hersenen( gelukkig hebben ze wel hersenen gevonden!!) , geen afwijkingen in mijn bloed en ook de thoraxfoto vertoonde niets bijzonders. Hij kan niet verklaren waarom dit gebeurde en hoe het kon gebeuren…

Dan de zaterdag volgend op de uitslagdag…ik voel me duizelig, sta op om vervolgens tegen de kast aan te knallen en niet meer van mijn plaats te kunnen. In de gauwigheid had ik de telefoon meegegrist om Nico te kunnen bellen wat ik vervolgens ook deed. Die kwam rennend van achteruit de kas naar huis om me overeind te houden en me in de stoel te helpen. Ondertussen kwam Mellissa een glaasje water aandragen , Sharon bracht het een na het ander speelgoedje, Andy was boven en ik probeerde om zo weinig mogelijk in paniek te raken,want tja, de kinderen he….

Huisartsenpost gebeld en ik werd terug gebeld door de arts die dienst had. Hij had het over stolseltjes in mijn bloed die hiervoor zouden kunnen zorgen en raadde me aan om een bloedverdunner te gaan slikken in overleg met de huisarts en neuroloog…en….slik….te stoppen met roken.

En daar zit hem toch wel de kneep, want de eerste en tevens laatste keer dat ik stopte was toen ik zwanger was van Sharon en vervolgens ben ik dus maar liefst 26 kilo aangekomen…

Nu heb ik dus heel duidelijk gehoord dat ikmoet stoppen in verband met mijn gezondheid en dat is …hoe raar het ook moge klinken…op zijn minst gezegd verdomde moeilijk…

Maar ik ga het proberen, lees dit als: ik ga ervoor!!

Ik stop met roken.

en bedelf jullie nog even onder wat foto’s

Kwiebus haar gekleurde kitten gaat naar Ijmuiden

Rode kitten van Boris met grijze kitten van Kwiebus

kleuterfeest van Mellissa, alle kinderen waren clowntjes

Zojuist ben ik teruggekomen van de neuroloog en alle uitslagen waren binnen van het bloedprikken, de thoraxfoto, de halsader echo en de mri scan. Hij heeft vooral laten bekijken of er sprake is van een tumor, een beschadiging, een ( gewezen)bloeding, fybromyalgie, vit b12 tekort,bloedstollingsfactor,leucocytentelling enzenz… Wat er uitkwam was dat mijn thoraxfoto er prima uitziet , er zijn geen sporen van afwijkingen of beschadigingen in hersenen ( ik heb ze wel, al kon hij niet vertellen of ze ook gebruikt worden,want er waren geen gebruikerssporen te bekennen), geen tumor …kortom, geen aanwijsbare redenen waarom er gebeurde wat er gebeurde op 21 mei en waarom ik daar nu nog gevolgen van ondervind. Als u de dag er mee door kunt komen, dan kan ik het ook zei hij….en dat kan ik wel,maarrrrr…het blijft toch een heel vreemd iets dat mijn gezicht half slaapt aan 1 kant ( vergelijk het met een bijna uitgewerkte tandartsverdoving) en mijn rechterkant krachtverlies ondervindt… Afijn, ik zou voor een second opinion naar het AMC in Amsterdam mogen van hem, zoals hij zei naar de knappere doktoren, maar daar wil ik nog over nadenken. Mijn gevoel is dat je in een academisch ziekenhuis toch vaak een proefkonijn wordt voor de co assistenten omdat er geen idee is wat er aan de hand zou kunnen zijn. Zo had de neuroloog het over hersenvocht afnemen en ruggepunctie, beide vervelende onderzoeken die hij nu niet echt nodig vindt… Laten we zeggen ik denk erover na, maar neig ernaar om het niet te doen en af te wachten of dit misschien nog verdwijnt en zo niet dan maar mee leren leven?…. Het was voor mij een hele geruststelling dat er niets aantoonbaar mis is in mijn hoofd( behalve dan die kronkel maar die zit er al jaaaaaaaaaaren;-)…. wordt misschien nog vervolgd, maar voorlopig nog maar even niet…

Hallo allemaal,

Het is alweer even geleden, maar hier was ik dan weer. Er is aardig wat de revue gepasseerd in Huizedeboer en op dit moment is nog onduidelijk wat er precies met me aan de hand is, dus daar ga ik later wel even over verder. Er lopen verschillende onderzoeken in het ziekenhuis en hopelijk krijg ik volgende week vrijdag de uitslag over het wat is het en wat nu te doen…Ik begrijp dat het voor velen onduidelijk over zal komen maar het moet maar even zo.

Dan de kinderen…Dominic mag na het tweede mislukte onderzoek 2 weken geleden nu 7 juli onder narcose op de operatiekamer zodat ze daar het eerste onderzoek nog eens kunnen herhalen en er eindelijk ,hopelijk,een oplossing gevonden wordt voor het probleem met zijn darmen. Inmiddels is hij weer een kilo afgevallen …

Mellissa is helemaal in haar element nu het weer wat beter wordt. Lekker buiten spelen dus..

Sharon heeft ook de tuin gevonden en die vindt het heerlijk ( en aan het eind van de middag erg slaapverwekkend) op de schommel:

Ze loopt inmiddels helemaal los en behoorlijk rap ook…

Andy is afgelopen weekend wat langer thuis geweest ivm de pinksterdagen en het was een goed weekend. Hij heeft een aantal keren Yannick de fles gegeven en dan is het heerlijk uitbuiken bij zo’n grote broer… die ondertussen gewoon zijn spelletje speelt;-)

Yannick is vorige week maandag op het consultatiebureau geweest en is inmiddels al 9 ons aangekomen. Hij eet als een dijker( ofwel een echte de Boer), slaapt inmiddels lekker door van half 10 tot 5 uur ‘s morgens en begint de omgeving te ontdekken. Slapen doet hij ook nog veel en jawel…de eerste lachjes zijn geconstateerd;-)

Verder is de aannemer begonnen met het bouwen van de schuur/koelcel op het land grenzend aan de kas. Een behoorlijk karwei en dus veel extra koffie en lunch klanten. Behoorlijk druk maar ook wel weer gezellig op zijn tijd…

Ik ga maar eens wat doen,want Sharon breekt hier ondertussen de boel af…tot snel maar weer!

Gisteravond is de tweede poes bevallen van een nestje van 4 schitterende zeer gepast oranjekleurige kittens…en 1 donkergrijze;-)

fotoooooo’s!!

update 26-5-06:

1 van de licht rode poesjes is vannacht overleden…

Vandaag is het 8 jaar geleden dat mijn wereld stopte met draaien…vandaag is het 8 jaar geleden. Vandaag is het 8 jaar geleden dat Peter plotseling overleed, vanavond om 22.15 is het precies 8 jaar geleden….

Vandaag is het ook 8 jaar geleden dat mijn zoon zijn vader verloor. 8 jaar geleden werd hij halfwees….

Hoe had ik ooit kunnen denken dat ik weer opnieuw zou beginnen? Hoe had ik ooit kunnen weten dat ik weer van iemand zou kunnen gaan houden? Hoe had ik ooit kunnen bedenken dat ik nadat Peter er niet meer was nog 3 prachtige kindjes zou krijgen? Hoe had ik ooit….

Ik besef dat ik geluk heb gehad dat ik Nico ben tegengekomen. Ik besef dat ik mezelf dat geluk gegund heb door over de drempel van angst heen te stappen…de drempel van angst om weer lief te hebben…

Peter, ik dank je voor al het goede wat je me ooit gegeven hebt…mijn eigenwaarde, mijn zelfrespect,maar vooral mijn vermogen om lief te hebben.

Nico, ik hou van je met heel mijn hart en al wat moeilijk is zullen we samen het hoofd bieden, al wat onrustig is zullen we samen tot rust brengen en al wat er lief te hebben is zullen we samen liefhebben….

Ik dank jou voor je liefde,  je respect, onze kinderen, je rust, maar vooral voor het feit dat Peter vanaf het begin bespreekbaar is geweest in onze relatie…..hij legde de basis, jij bouwde hem verder uit….

dikke kus van mij!

Woensdag was de kraamverzorgster Angelique voor het laatst. Was toch wel even slikken moet ik zeggen, ze heeft me een geweldige week gegeven! Angelique, nogmaals dank je wel daarvoor!
Yannick doet het goed!! Hij eet, slaapt, eet, slaapt en als ik de avondvoeding later krijg slaapt hij zelfs de nacht al door…heerlijk! Hij was gisteren al 10 gram zwaarder dan bij zijn geboorte, dus 3200 gram..
Vandaag is zijn navelstrengetje afgebroken. Hij heeft een echte dopnavel en ik heb al gehoord tijdens de intake gisteren van de wijkverpleegster voor het consultatiebureau dat er een stukje wild vlees zal groeien wat aangestipt moet worden. Vraag me niet waarom,want dat ben ik nou juist weer vergeten,lol.
Natuurlijk zijn er weer foto’s gemaakt en wil ik toch wel showen met onze jongste aanwinst;-)
Komen ze!!
Angelique had een tummytub mee, ik vind het ondingen,maar Yannick genoot!

En na het badderen…is het heerlijk slapen

En natuurlijk even knuffelen met mama…

En ondertussen hebben grote broer en iets minder grote zus lol op de schommel…

Op veler verzoek en nu ik toch even hier zit een verslagje van afgelopen woensdag…

Op 2 mei om half 6 ‘s avonds merkten we dat de vaste telefoonlijnen het niet meer deden. Bij navraag bleek dat er een kabel doormidden was gegaan bij werkzaamheden van iemand in de buurt…tja, de volgende dag zou er wel eens een monteur gestuurd worden, aldus de KPN
In de loop van de avond begon ik het vermoeden te krijgen dat er iets ging gebeuren…ik zei tegen Nico dat de kans dat ik ging bevallen heel binnenkort toch wel steeds meer aanweziger werd en dus de mobiele telefoons opgewaardeerd;-)

Om een uur of 10 is Nico naar bed gegaan , want zo zei ik hem, misschien maak ik je over een uurtje wel weer wakker, dus probeer te slapen. Nu heeft hij daar nooit moeite mee, maar nu dus wel…geen idee waarom,
Ik ben zelf in de kamer gebleven en omdat er niet veel verandering in de lichte weeen zat ben ik om even over 12 naar bed gegaan…om er vervolgens een drie kwartier later uit te willen gaan, want mijn rug deed wel erg veel pijn. Bij het uit bed rollen voelde ik dat ik iets verloor…of mijn vliezen braken op dat moment of de slijmprop kwam los….toen ik keek zag ik een behoorlijke hoeveelheid bloed en als ik eerlijk ben schrok ik daar wel van. Nico was inmiddels al op en ik zei hem de verloskundige te bellen, want al waren de weeen niet sterk en erg kort, ze kwamen wel om de 2 minuten. En dat bloed vond ik maar eng…kun je nagaan, je 6e kindje krijgen en toch weer iets wat je nooit eerder zag.
De verloskundige Mariska was er met 10 minuten, want tja met Sharon was het ook zo bekeken, dus toen ze hoorde weeen om de 2 minuten was het racen;-) Inmiddels was de kraamverzorgster ook gebeld , mobiel natuurlijk, en gearriveerd. Bij het toucheren bleek ik 3 a 4 centimeter ontsluiting te hebben ,nog niet veel maar het kan snel gaan als de weeen maar toenemen. Het bloedverlies was te wijten aan het verweken van de baarmoedermond…weten we dat ook weer;-)
Of de vliezen nou wel of niet gebroken waren wist ze niet, ze voelde wel een vlies om het hoofdje , maar misschien dat het verder wel stuk was?….
Ik lag in die tijd nog op bed en toen de weeen sterker werden lukte het me niet om ze nog op te vangen , want inmiddels kwam bij de pijn in mijn rug die ik al had, de weeenactiviteit in mijn rug en bovenbenen….uit bed dus…maar hoe takel je een barende vrouw met die omvang er zo soepel en pijnloos mogelijk uit?? Hahah een hele onderneming, maar uiteindelijk stond ik er naast, of beter hing ik over bed ernaast…en zuchtte de persweeen weg terwijl Mariska de baarkruk uit de auto haalde…in mijn achteruit naar de woonkamer en uiteindelijk ben ik na 2 persweeen waarbij ik mee mocht werken bevallen van onze prachtige zoon Yannick…Hij was meteen roze van kleur, huilde en zag er kerngezond uit..alles erop en eraan…

Wederom een ervaring om nooit meer te vergeten….en mama mocht zelf de navelstreng verbreken ….

De dag van de bevalling heb ik nog behoorlijk wat bloed verloren waardoor er ook nog even een punt kwam van twijfel bij de verloskundige of ik wel of niet naar het ziekenhuis moest, maar gelukkig is het nabloeden gestabiliseerd en kon ik lekker thuis blijven….